Στίχοι: Νεκταρία Θεοδωρίδου

Δεν ακούω, δεν μιλώ
κι έτσι απλά χαμογελώ,
μπρος στις σπίθες που πετάς
στέκομαι σαν το θεριό.
▼
Έκανα υπομονή
κι έχω σιωπήσει,
μα να φοβάσαι τη στιγμή
που η καρδιά μου με πυγμή,
στον τοίχο θα σε στήσει.

▼
#ρεφρέν
Στα κύματα της τρέλας σου και της κυκλοθυμίας
δεν θα ‘μαι εγώ ο άνετος και τέρας ψυχραιμίας.
Όσο περνάει ο καιρός πολλά καταλαβαίνω
βλέπω στο τούνελ ένα φως κι όπου να ‘ναι βγαίνω.
Στην έκρηξη της γκρίνιας σου και της αχαριστίας
δεν θα ‘μαι εγώ ο άνετος και τέρας ψυχραιμίας.
Τώρα που νιώθω δυνατός νομίζω προλαβαίνω
τέρμα τα γκάζια, παίρνω μπρος κι άλλο πια δεν μένω.
▼
Δεν ξεχνάω, δεν μπορώ
κι άλλα εγώ δεν συγχωρώ,
με τη στάση που κρατάς
θλίβομαι τόσο καιρό.

▼
Χρόνια στην αναμονή
το ‘χα συνηθίσει,
μα θα λυπάσαι μια ζωή
που η δικιά μου η φυγή,
για όλα θα μιλήσει.

▼
#ρεφρέν
Στα κύματα της τρέλας σου και της κυκλοθυμίας
δεν θα ‘μαι εγώ ο άνετος και τέρας ψυχραιμίας.
Όσο περνάει ο καιρός πολλά καταλαβαίνω
βλέπω στο τούνελ ένα φως κι όπου να ‘ναι βγαίνω.
Στην έκρηξη της γκρίνιας σου και της αχαριστίας
δεν θα ‘μαι εγώ ο άνετος και τέρας ψυχραιμίας.
Τώρα που νιώθω δυνατός νομίζω προλαβαίνω
τέρμα τα γκάζια, παίρνω μπρος κι άλλο πια δεν μένω.
      

               ===============
                   =========