Στίχοι: Νεκταρία Θεοδωρίδου

Εγώ σε πίστεψα και τώρα το πληρώνω
που σ’ όλα ήθελες να γίνει το δικό σου.
Δικαιολόγα με απόψε που θυμώνω
μα κάνε λίγο και τον απολογισμό σου.

Μείναμε μόνοι εσύ κι εγώ
σ’ ένα μονάρι θλιβερό,
μ’ ένα πικρό καφέ στο χέρι
κι ως το ξημέρωμα ποιος ξέρει
αν θα ‘χω λόγο πια να ζω.

Στενόμυαλη καρδιά
στα όρια με φτάνεις,
άλλα συμφωνούμε
άλλα πας και κάνεις.
Στενόμυαλη καρδιά
στα δύσκολα με βάζεις,
άλλα συμφωνούμε
άλλα πας και τάζεις.

Σε κάθε κτύπο σου φοβάμαι και παγώνω
περνάω δύσκολα με θέα το γκρεμό σου.
Δικαιολόγα με καρδιά μου που στα χώνω
για να ξεφύγω απ’ τον παραλογισμό σου.


Φούντωσα πάλι από θυμό
που ‘χεις γινάτι φοβερό,
κι ένα τρελό γιατί με καίει
για την κατάντια μας τι φταίει
αν τα ‘χω και με το μυαλό.

Στενόμυαλη καρδιά
στα όρια με φτάνεις,
άλλα συμφωνούμε
άλλα πας και κάνεις.
Στενόμυαλη καρδιά
Στα δυσκολα με βάζεις
άλλα συμφωνούμε
άλλα πας και τάζεις.

      ==========
          =====