Στίχοι: Νεκταρία Θεοδωρίδου

Να λες πως τα παράτησα, ντροπή σου
εγώ που περπατούσα στη βροχή σου.
Εγώ σε καρτερούσα στα λασπόνερα
ενώ εσύ μου έλεγες αργότερα.
Αργότερα θα έρθω να σε δω
αργότερα θα πω το σ’ αγαπώ,
τηλέφωνο μωρό μου θα σε πάρω
την ώρα που βολεύει και γουστάρω.
Αργότερα θα ξέρω αν θα βγω
αργότερα θα δω και θα σκεφτώ,
την πόρτα μου καρδιά μου θα σ’ ανοίξω
τα βράδια που θα θέλω να σ’ αγγίξω.
Να λες πως δεν προσπάθησα, φαντάσου
εγώ που κυνηγούσα τη σκιά σου.
Εγώ σε βοηθούσα στα χειρότερα
ενώ εσύ το έκανες αργότερα.
Αργότερα θα έρθω να σε δω
αργότερα θα πω το σ’ αγαπώ,
τηλέφωνο μωρό μου θα σε πάρω
την ώρα που βολεύει και γουστάρω.
Αργότερα θα ξέρω αν θα βγω
αργότερα θα δω και θα σκεφτώ,
την πόρτα μου καρδιά μου θα σ’ ανοίξω
τα βράδια που θα θέλω να σ’ αγγίξω.
Κράτα το αργότερα για σένα
ήρθαν τα καλύτερα για μένα.
Μπήκε στη ζωή μου κάτι νέο
βρήκα την υγειά μου κι αναπνέω,
κράτα το αργότερα για σένα
κι όλα περασμένα ξεχασμένα.
    ==========
       ======