Στίχοι: Νεκταρία Θεοδωρίδου

Έγινες σκιά μου και μ’ ακολουθείς
πνίγομαι κοντά σου λίγο-λίγο,
έμαθες τα πάντα να παρεξηγείς
και θα με τρελάνεις αν δεν φύγω.

Ανίατη ασθένεια η ζήλεια σου ‘χει γίνει
σε πνίγει
σε ταράζει,
το αίμα μου το πίνει.

#ρεφρέν
Ξέρω τι αξίζω
πάω στο καλό,
δεκάρα πια δεν δίνω
σ’ αγνώστους δεν μιλώ.
Άρρωστος νομίζω
είσαι στο μυαλό,
τ’ αυτιά μου τώρα κλείνω
σ’ αγνώστους δεν μιλώ
.

Σου’ δωσα το χρόνο για να το σκεφτείς
έτρεφα ελπίδες μέρα-νύχτα,
δύσκολο να γίνεις πια ειλικρινής
και να καταλάβεις όσα είπα.


Αγιάτρευτη παράνοια το ψέμα σου ‘χει γίνει
με ρίχνει
με πειράζει,
τη σχέση μας μολύνει.

#ρεφρέν
Ξέρω τι αξίζω
πάω στο καλό,
δεκάρα πια δεν δίνω
σ’ αγνώστους δεν μιλώ.
Άρρωστος νομίζω
είσαι στο μυαλό,
τ’ αυτιά μου τώρα κλείνω
σ’ αγνώστους δεν μιλώ.
      

      ==========
          =====